Een tussendoortje

De vakantiedagen liggen nog dun bezaaid en een auto is pas voor een van de komende maanden. Echt ver zijn we bijgevolg nog niet geraakt. Vandaar nog een paar dagelijkse foto's vanuit Canberra als smaakmaker.
x

x

Bijna alles hier in Canberra heeft trouwens de titel 'National': National Zoo (met meer beesten erbuiten volgens sommige bronnen), National Museum, National Archives of Australia, National Gallery, National Library, National University... In veel gevallen is dat slechts om de zaken wat meer cachet te geven hebben we de indruk. De National Botanical Gardens naast ons werk doen daarentegen hun naam alle eer aan. De belangrijkste planten vanover heel het land zijn hier bijeengebracht, ideaal voor een snelcursus Australische flora dus. Een wandeling geeft ook een goed idee van de enorme ecologische diversiteit gaande van tropisch regenwoud in Queensland, alpiene planten uit de Snowy Mountains tot woestijnvegetatie afkomstig uit het centrum. Tussen de eucalyptussen door hebben we ondertussen ook een beklimming gewaagd van de Black mountain. De Telstra tower op de top geeft een indrukwekkend vergezicht op de stad en het omliggende landschap, deels kaal gelegd door een apocalyptische bosbrand in 2003.

En voor de toekomstige toeristen onder jullie, jawel we hebben hier een eigen zwembad in ons gebouw! Ideaal om te bekomen van de verzengende zomerhitte en om bezoekers te lokken vanuit het verre Europa.

x

Panorama from the Telstra Tower on top of Black Mountain

Eucalyptus in the National Botanical Gardens

Tasman Rainforest section

Dawn on Mount Ainslie as seen from our balcony

x

Life of a postdoc

Waiting for the fireworks on Australia Day

No worries mates

G'day mates,

nog eens een mailtje voor zij die zich begonnen af te vragen of wij eigenlijk nog wat uitstaken daar beneden. Alles goed hier, we hebben ondertussen een appartement gevonden in het centrum en zijn bijna volledig aangepast aan het rustige Australische leven. De eerste bestelde meubels zijn geleverd en onze goederen uit Europa schijnen te zijn aangekomen in Sydney. Het is wel nog afwachten hoe lang de douane-inspectie op zich zal laten wachten. Alles gaat hier op zijn gemak, geen haast. Bovendien hebben we twee houten kasten laten overkomen en hout, dat is nu eenmaal niet het favoriete materiaal van de gasten van de quarantaine-inspectie. Blijkt uit het verhaal van Pushkar, de nepalese post-doc in ons lab hier. Hij wacht al meer dan een half jaar op zijn stoelen. Schijnbaar waren er iets teveel gaten in het hout en volstond de eerste fumigatie niet om alle vermeende houtwormen te doden.

Op het werk beginnen we allebei onze weg en draai te vinden in het nieuwe labo. Nathalie is net terug van drie dagen in de outback samen met haar chef, velden transgeen katoen gaan bezichtigen en een bezoek aan de plaatselijke CSIRO onderzoeksafdeling. Zeer leerrijk als ik haar bezig hoorde maar de outback is blijkbaar ook echt het hol van pluto. Narrabri, een van de grotere dorpen dan nog, is volgens haar beschrijving eigenlijk het synoniem voor een straat, een cafe met het enigste tijdverdrijf na het werk, een motel, huizen en een paar winkels. De bewoners lopen erbij met cowboy-hoed, korte broek, boots en (witte) kousen. En nog een belangrijke les: geen water drinken van de kraan daar, ze heeft er twee dagen buikkrampen aan overgehouden.

Hier in Canberra niets van dat alles en ook geen grote spinnen in ons appartement om sommigen onder jullie gerust te stellen (probeer zoiets trouwens maar eens op te zuigen met een normale Europese stofzuiger). Eigenlijk moet wel gezegd worden dat eenmaal buiten de stad het met de beschaving al snel is afgelopen. Een uurtje rijden is al genoeg om je gewoon doodverloren te voelen dit reusachtige continent. Maar we doen het meeste nog te voet dus ver buiten Canberra komen we voorlopig niet. Een kleine opsomming van wat we hier ondertussen nog zoal bezocht hebben: het nieuwe parlementsgebouw gebouwd in een heuvel met een dak van gras waar de schapen soms aan zitten, het indrukwekkende war memorial met muren vol namen van gesneuvelden als stille getuigen en annex museum vol oorlogsgeschiedenis van de voorbije twee eeuwen, een wandeling in de soms decadente ambassadewijk waar de grasperken om ter meest gesproeid wordt terwijl elders droogte heerst.

The new parliament building, if lucky with sheeps grazing on the grass roof.

The australian War Memorial, a silent tribute to all the casualties during the last 100 years.

No worries mates (French)

Nous avons finalement trouvé un appartement près du centre de Canberra.

De multiples visites à Fyshwick (qui correspond à nos Zone D’Activité en France, quartier rempli de magasins de meubles et de concessionnaires) nous permettent d’acheter quelques meubles. La livraison sera pour plus tard (dans les 2-3 mois) car tous les meubles ne sont pas disponibles (il faut dire que nous avons choisit des meubles assez design donc les stocks sont limités) et il faut les faire venir de Sydney (dans ce cas, ils attendent que le camion soit rempli avant de livrer). Heureusement le matelas était disponible dans les 2-3 jours! En attendant, on se débrouille avec les moyens du bord c’est-a-dire boites en cartons qui font office de table.

Nous avons ainsi eu le temps de visiter Canberra (ville calme et peut-être trop calme a notre gout) et qui possède quelques places très agréables: certains quartiers comme Manuka, le parlement (le nouveau), le lac, tous ses parcs, le War Memorial, les musées et les ambassades. Sans oublier les parcs nationaux et les wineries!!!! Et que dire des perroquets! Les australiens ont du nous prendre pour des fous à courir après les perroquets afin de faire des photos. Il y en a tellement et des différents que c’est un plaisir de se promener (pour aller au travail par exemple) et de les voir et les entendre partout. Eh oui c’est ca aussi l’Australie, un pays de couleurs. Le ciel prend des teintes pastel, la lune parait très grosse et est visible en plein midi, les oiseaux sont colorés et le temps est superbe.

Canberra est l’une des villes d’Australie ou il pleut le moins donc le soleil est tous les jours présents (ou presque). L’herbe y est jaune (sauf dans le quartier des ambassades malgré la pénurie d’eau), le sol peu fertile et la majorité des arbres sont des eucalyptus (plus de 700 espèces) et il faut savoir que les eucalyptus ont fâcheuse tendance à perdre leur branche pendant leur croissance et il vaut mieux ne pas être en-dessous quand ca arrive! De plus ces arbres sont facilement inflammables (ou plus exactement leurs huiles) et pendant un incendie le feu peut se propager très rapidement et certains arbres sont connus pour exploser! Canberra et sa région ont eu un terrible incendie en 2003 qui a détruit plus de 70% des forets et parcs de la région. (see http://en.wikipedia.org/wiki/Canberra_bushfires_of_2003)
On voit encore les séquelles de ce terrible incendie lorsqu’on se promène dans la région.

Om te beginnen ...

Het is zover... aangekomen aan de andere kant van de wereld, een gloednieuw avontuur tegemoet.

De reis was behoorlijk lang, bijna een volle dag vliegen over tien tijdszones en drie tussenstops in evenveel continenten. Resultaat, gedropt in een land waar je elke gram eten moet aangeven bij het binnenkomen want de douane lacht er hier niet mee. Winter is opeens zomer geworden, 's avonds eigenlijk nog altijd 's morgens door de jetlag en rechts op straat is links nu. Daarbij trilt alles onder een loden zon met temperaturen boven de 35 graden. Met het gat in de ozon hier grilt je huid gewoon in geen tijd.

Ondertussen zitten we hier nu al een grote week en eerlijk is eerlijk, het vergt nogal wat aanpassing zo'n plotselinge omschakeling. We moeten echt alles weer van nul ontdekken en opbouwen. Gelukkig zijn we met z'n tweeen, een heel groot voordeel. Bovendien zijn de Australiers uitermate vriendelijk en joviaal. Het is wel nog worstelen met het accent van sommigen en bij het oversteken op elk kruispunt is het nog altijd raden van welke kant de auto's op ons afkomen (belooft om zelf straks de baan op te gaan).

x

Canberra ... de naam zou in de Aboriginal taal 'ontmoetingsplaats' betekenen. Dat is eigenlijk een overstatement als je het ons vraagt. Het moet hier ongetwijfeld rustig wonen zijn met al dat groen maar de stad zelf doet in de eerste plaats nogal steriel aan met haar centrum recht uit de jaren 70. Misschien ook niet te verwonderen dat we het eerste moment eerder ontgoocheld waren want het contrast met het historische Gent en de drukte in Belgie is enorm groot. De hele opzet is ook anders toen ze de hoofdstad in het begin van de vorige eeuw uitdachten. Canberra is enorm uitgespreid en bestaat eigenlijk uit een lappendeken van verschillende suburbs. Die zijn elk ontworpen als een autonome gemeenschap met hun eigen shopping centre. En voor de rest vooral veel veel groen (je vraagt je soms gewoon af waar iedereen woont), een groot centraal stuwmeer, stadsparken, allerhande musea, alle denkbare ministeries met bijhorende ambtenaren, monumenten, ambassades, BBQs, papegaaien en sprinkhanen.

x

Voorlopig hebben we nog niet veel kunnen bezoeken. Er valt praktisch nogal wat in orde te brengen en elk vrij moment zijn we op zoek naar een eigen appartement. Ook het echte onderzoekswerk is voor ons allebei nog niet begonnen, dat is waarschijnlijk voor een van de komende weken eenmaal gesettled. Dan begint het echte ontdekkingswerk in Canberra en daarbuiten pas.

x

Captain Cook Memorial Water Jet

Lake Burley Griffin

When a female passes

Rehydrating

View on the War Memorial and the New Parliament from Mount Ainslie

National Carillon at dusk

Pour commencer

Nous voila de l’autre coté du monde et une nouvelle vie commence….

Après des adieux difficiles, un voyage interminable avec 3 différents avions, quitter l’hiver pour retrouver l’été, nous arrivons enfin à Canberra. Le passage « quarantaine » obligé à l’aéroport de Sydney ou chaque gramme de nourriture est contrôlé, l’accent de certains australiens, nous met tout de suite dans le bain. Ca promet….

Canberra signifie “lieu de rencontres” en langue aborigene (mouais) Il faut savoir que Canberra est la capitale de l’Australie (ça tout le monde s’en doutait) mais c’est aussi une ville administrative et jeune (“naissance dans les années 1920”). C’est une ville atypique, construite autour d’un axe, le Parlement. Tout y est très espacé (on est en Australie après tout) avec beaucoup d’espaces verts entre les quartiers, tous les ministères possibles et imaginables (et les fonctionnaires qui vont avec), les ambassades, les musées sans oublier kangourous, opossums et perroquets bien sur. C’est une ville calme. Le contraste avec Gent, ville historique et très active est énorme.

Pour l’instant avec la recherche d’un appartement et des températures supérieurs à 35°C, nous ne faisons que courir d’un endroit a un autre y compris les week-ends. La découverte de la ville se fera plus tard. Pour le moment on découvre les sauterelles et criquets (qui ne font pas que sauter sur l’herbe mais aussi sur vous), les mouches qui se collent a vous (pire que la glue) et qui entrent par tous les orifices accessibles et possibles (bouche, oreilles, nez, yeux), les magpie qui vous font penser aux Oiseaux d’Hitchcock (et qui effectivement attaquent au printemps), des araignées aussi grandes qu’une main (et pas celle d’un enfant) et bien sur les kangourous morts au bord des routes! Bref il faut un certain temps pour s’adapter à la faune et flore de l’Australie!

En conclusion, les premiers mois sont toujours les plus difficiles! Ce n’est qu’une foi installé et que les choses commencent à se régler, qu’on commence à se sentir bien. Donc patience…