Goodbye in Sydney

Na een grote week samen in het centrum van Australië hebben we voorlopig afscheid genomen van elkaar. Ik moest terug naar Canberra, te weinig vakantie, ook hier geldt datzelfde probleem. Mijn ouders zijn doorgevlogen naar Melbourne om de stad en de zuidkust langsheen de Great Ocean Road te gaan verkennen. Daarna stond een grote week Tasmanië op hun agenda vooraleer terug te keren naar het vertrouwde Canberra.

The three sisters looking out over the Jamison Valley

x

De laatste week hebben we met ons vieren rondgereden tussen Canberra, de oostkust en de Blue Mountains ten oosten van Sydney. De Blue Mountains waren eigenlijk een weerzien voor Nathalie en mij aangezien we er in mei al een weekendje samen met een paar vrienden hadden doorgebracht. Na anderhalve dag rondwandelen temidden van een aaneenschakeling van canyons, afgronden, panorama's, watervallen en eindeloos Eucalyptus-regenwoud (blauw door de nevel die de bomen afgeven) zijn we uiteindelijk afgezakt naar Sydney voor de laatste sightseeing en het onvermijdelijke afscheid in de luchthaven. De busreis terug leek plots dubbel zo lang dan normaal ...

x

Sydney Cove flanked by the Opera House and Harbour Bridge

Verder is hier in het land van OZ de lente ondertussen begonnen. Omgekeerde seizoenen, dat blijft nog altijd raar, zeker met een bakkende kerstmis van meer dan 35° in het verschiet. Het laatste nieuwtje: we hebben ondertussen een auto aangeschaft. Helaas komt die wel met linkse versnelling en alles aan het stuur zit gewoon averechts. Ik heb al meermaals de versnelling in de rechterdeur gezocht en de ruitenwissers omgewisseld met de richtingaanwijzers. Rechts spookrijden is me gelukkig nog niet overkomen. Nu nog een grote kangoeroe-grille er vanvoor oplassen zoals velen hier, een tent aanschaffen en hop de outback in. Australie is opeens een beetje kleiner geworden.

x

Between the kangaroos on Pebbly Beach

Cookies Beach - Durras

Hitchcock - The Birds

Misty Blue Mountains

The three sisters in the last sunlight

Art Deco in Sydney's Central Business District

Goodbye in Sydney (French)

Après une semaine dans le Red Centre, Thomas et ses parents ont pris 2 chemins opposés: Thomas pour retourner travailler à Canberra et ses parents pour continuer leur voyage (une semaine Melbourne et la Great Ocean Road et une autre semaine Tasmanie), seuls, en amoureux!

x

La dernière semaine, Guido et Lieve ont continué leur visite de Canberra puis ensemble nous sommes partis visiter la South Coast a 2h de route de Canberra. Au programme Durras, magnifique plage sauvage (on y a vu un groupe de dauphins venus se nourrir), Pebbly Beach avec ses kangourous sur la plage et des perroquets sur la tete et enfin Jervis Bay connue pour ses plages de sable blanc. Le lendemain nous avons continué notre route vers Katoomba et les Blue Mountains (deuxième visite dans notre cas puisque nous l’avions deja fait avec des amis). Le nom de ces montagnes trouve son origine du reflet bleu renvoyé par les montagnes, généré par les essences volatiles des forêts d'eucalyptus. La visite des Blue Mountains comprend celle des 3 Sisters et des trekkings au cœur de ces montagnes. Les paysages y sont magnifiques et les promenades nous font découvrir chutes d’eau, canyons, végétation(rainforest), couleur bleuté des montagnes…

Petite anecdote : c’est au cœur du Parc National Wollemi (qui appartient aux Blue Mountains) qu’en 1994, on a découvert le pin Wollemi totalement inconnu a l’époque. Il n’existe qu’une quarantaine d’individus dont l’origine remonte à 200 millions d’années. Le pin Wollemi est réintroduit dans le monde entier depuis avril 2006 afin de le sauvegarder de la disparition dans son habitat naturel. Tous les jardins botaniques d’Australie (et maintenant du monde entier) accueillent cet arbre et on ne peut pas passer à cote puisque c’est le seul arbre qui est dans une cage.

Par la suite nous sommes partis pour Sydney avec visite de la ville (et de nouvelles photos car Sydney est vraiment photogénique) avant de se dire au revoir a l’aéroport. Le bus du retour a Canberra n’a jamais semblé si long.

Le printemps approche (eh oui l’hivers ne dure pas très longtemps) et les arbres commencent a fleurir, les magpies défendent leur nids en attaquant les gens a vélo et les canards en nous poursuivant avec le bec ouvert si l’on passe trop près de leur petits. Et grande nouvelle, nous avons enfin acheté une voiture.

In het hart van the Red Centre

Er zijn ondertussen al een pak maanden gepasseerd en de foto's verminderen er ook niet op. De voorbije maanden waren nogal aan de drukke kant met onder andere het bezoek van mijn ouders. Ze zijn intussen terug en wel in België en uiteindelijk ook met alle bagage (terugvlucht via London vlak in de periode van de vloeibare explosieven-gekte, niet slecht gemikt).

x

Hun bezoek heeft veel deugd gedaan. We hebben onvermoeibaar bijgepraat de eerste dagen, dat was blijkbaar nodig na meer dan een half jaar elkaar niet te hebben gezien. Na een paar dagen Canberra om te bekomen van 8 uren jetlag zijn we dan de eerste week samen gaan rondtoeren in het centrum van het land.

x

Het uitgestrekte gebied rond Alice Springs is een totaal ander Australië: helrode woestijn met zand dat overal tussen kruipt, eeuwenlange verwering en verbrokkeling, de meest taaie planten overlevend in de droogte maar ook veel plaatsen doordrengd van de eeuwenoude Aboriginal cultuur. Op het 6-daagse programma stonden onder andere de East en West MacDonnell Ranges, de Palm Valley oase, de majestueuze Kings Canyon en als absolute hoogtepunten Ayers Rock (tegenwoordig herdoopt als Uluru) en Kata Tjuta (the Olgas) met hun bizarre bijna buitenaardse structuren en steeds veranderende kleuren. Helaas was het de hele tijd bewolkt boven Uluru dus geen postkaartfoto's in volle rode avondzon. Volgend jaar hopelijk meer geluk wanneer Nathalie dezelfde trip met haar moeder gaat doen. Dat alles aangevuld met een kampeerervaring in de vrije outback-natuur: slapen in swags (veredelde Australische slaapzak) onder de blote sterrenhemel rond een groot kampvuur om loslopend kameelwild en huilende dingos op afstand te houden, uniek!

x

Trephina gorge - East McDonald ranges

Aboriginal caterpillar at Emily Gap - East MacDonnell Ranges

Redbank Gorge - West McDonald ranges

Lonely tree at Palm Valley

Awing on the edge of Kings Canyon

One of the many faces of Kata Tjuta

Valley of the Winds - Kata Tjuta

Sunset on Kata Tjuta

Uluru, the world's largest monolith

Collecting wood for the campfire, a daily routine

Outback sunrise

Au coeur du Red Centre

Quelques mois sont passés déjà et l’hivers s’installe. Le soleil est toujours présent mais les températures, elles, chutent avec des différences durant la journée assez impréssionnantes (0°C le matin jusqu’à 15-20°C l’après-midi).

Et juillet-aout arrive, avec la visite des parents de Thomas. Après avoir passé qq jours a Canberra (entre autre pour se remettre du jetlag), ils repartent assez vite avec Thomas pour le Red Centre (en effet, moi je vais le faire au mois d’avril avec ma mère). Six jours dans le Outback a dormir dans des swags (sac de couchage australien, visiblement assez confortables) sous un ciel étoilé, autour d’un feu de camps pour éloigner chameaux sauvages et dingos. Ils ont ainsi pu voir Alice Springs (triste) mais surtout l’est et l’ouest de MacDonnell Ranges, l’oasis de Palm Valley, le majestueux Kings Canyon et bien sur Uluru (ex-Ayers Rock) sans oublier Kata Tjuta (the Olgas). Le temps étant assez nuageux, ils n’ont pas vu l’Uluru des cartes postales mais ont été enchantés par leur voyage et impressionnés par les changements de couleur du paysage (Uluru est connu pour sa capacité à changer de couleur en fonction du jour et de l'heure).

Ayers Rock est le nom donné au rocher par les colons européens et Uluru est le nom aborigène, devenu nom officiel dans les années 80. Depuis la restitution des terres de 1976, de nombreux aborigènes sont retournés vivre sur les lieux de leurs ancêtres (homeland) dont ils avaient été chassés. Uluru contient des sources, des mares, des cavernes et des peintures. Il est le lieu central des croyances des Anangus : "This is Aboriginal land and you are welcome. Look around and learn, in order to understand Aboriginal people and also understand that Aboriginal culture is strong and alive" (http://www.deh.gov.au/parks/uluru/). Le rocher étant sacré pour les Aborigènes, son ascension est déconseillée à ceux qui souhaitent respecter leurs croyances. Chaque année, des accidents, parfois mortels, surviennent (surtout des japonais). De toute façon, la meilleure façon de profiter du rocher est d'en faire le tour.

En bref, un très beau voyage dans le outback australien.

Voor en na ...

Eindelijk deftig geinstalleerd na drie maanden een minimalistisch designinterieur te hebben gehad. Gedaan met op kartonnen dozen te eten en visite te ontvangen op de vloer. Een deftige stoel onder ons gat, webcammen achter een bureau, ons eigen keukengerief en echte kasten voor onze spullen op de grond. Zoek de zeven verschillen op de foto...

x

Nathalie on her imaginary sofa

Watching the Ozzie news

Eh voila!

Avant-après...

Enfin installés…

C’est vrai que ça avait du charme cet appartement sans aucun meuble que quelques cartons pour pouvoir manger, c’était design, très minimaliste et spacieux!!!

Mais à force de manger par terre, de lire ou regarder la tv par terre ou encore d’inviter des gens et leur proposer de s’assoir… par terre, on en oublit que la vie moderne a du bon (chaises, table, canapé) et que c’est un luxe bien agréable. Et c’est surtout plus confortable pour le posterieur il faut bien l’avouer.

Apres 3 mois sans meuble, c’est un luxe dont on ne peut plus se passer.

Herfst in mei

Met de weken die hier gewoon voorbij vliegen de laatste tijd is de herfst ondertussen al goed gevorderd (voor de eerste keer in ons leven in mei !). Het grote nieuws is dat we eindelijk geinstalleerd geraken. De container met al ons gerief is een kleine maand geleden geleverd, geen problemen met de douane/quarantaine en niets gebroken of beschadigd (afgezien van een enkele vuilbak en verwrongen kastdeur). De dag vlak voor ons vertrek naar Melbourne hebben we dan ook de hele dag als twee blije zotten zitten uitpakken, monteren en beginnen ordenen. Het is een immens verschil om weer tussen onze eigen vertrouwde spullen te zijn en we voelen ons nu echt meer en meer thuis in ons appartement ...

In de afwachting van onze citytrip naar Melbourne hebben we dichter bij de deur Tidbindilla en Namadgi National Parks bezocht, het laatste in een huurauto met Jeroen die voor zijn werk in de buurt was (hoewel, in de buurt is nogal relatief hier). Jawel, zwetend voor de eerste keer links de baan op in een automatic (raar om rechts plots geen versnelling meer te vinden maar wel een deurknop). Beide parken zijn echte kangoeroe-metropolen met hele bosjes die wegsprongen van ons pad. Zoiets geeft pas echt het gevoel down under te zitten. De volgende dag hebben we een hele reeks Wineries afgelopen in de buurt hier. Vele hielden dat weekend namelijk open deur met gratis degustaties van de nieuwste creaties en ik moet zeggen dat we met Nathalie als francaise in de groep overal onmiddellijk au serieux werden genomen door de australische winemakers. Het resultaat is dat onze wijnvoorraad thuis terug is bijgevuld met een aantal uitstekende selecties en Jeroen verzadigd kon terugvliegen naar Melbourne.

Grasstrees in Tidbindilla National Park

Commuters to Canberra City ...

Connoisseurs at work

Oh la la ...

In Canberra zelf gaat ons rustig leventje zijn gang temidden van de cockatoos en papegaaien. De bomen hebben inmiddels de felste herfstkleuren en regen is iets uit een verre Europese herinnering. Omdat herfst ook volop rugbyseizoen betekent zijn we vorige week zijn naar een match geweest. De wedstrijd was niet bepaald hoogstaand (Queensland Reds waren geen partij voor de Canberra Brumbies) maar gewoon met bier in de hand genieten van de sfeer in het stadium was al genoeg op zich. En het is zo cool om op tien meter de persoon met de bal voor je neus onderschept te zien worden door vijf verdedigende kleerkasten. Zeker niet onze laatste match. Cricket daarentegen blijft ons nog altijd een zeer groot sportraadsel ondanks geduldige uitleg van vele Australiers.

French pirouette

Autumn palette

Australian Rugby Union in Canberra Stadium with John and Ge

L'automne en mai

La caisse maritime arrive enfin avec nos affaires personnelles (surtout équipement cuisine et vêtements). Rien de cassé (il faut partir a l’autre bout du monde pour qu’une fois en 5 déménagements je ne retrouve rien de cassé!). Aucun problème avec la douane, tout c’est très bien passé (ils ont du passé à coté des oreillers remplis de graines ou encore de nos chaussures de rando).

Au programme déballage des cartons et rangements avant de se préparer pour prendre notre bus a Melbourne (départ minuit). Nous avons retrouvé avec grand plaisir nos petites affaires avec quelques surprises : « tu te souviens de ça ? » ou encore « pourquoi on a amené ça ? ». Retrouver vêtements (plus chaud car il commence à faire frai) et affaires de cuisine (pour manger et préparer autre chose que des salades) sans oublier petites babioles fait qu’on se sent enfin chez soi.

Entre temps, nous avons reçu la visite de Jeroen et nous avons visité avec lui Namadgi National park (les kangourous et perroquets étaient bien au rendez-vous) et les wineries de la région de Canberra (avec au programme dégustation gratuite des vins de la région).
Bref je ne compte plus le nombre de verres bus!

A Canberra même, la vie poursuit tranquillement son cours entourée des perroquets (oui je sais je suis une amoureuse des perroquets). Les arbres autres que eucalyptus (et il n’y en a pas tant que ca) prennent des couleurs automnales et commencent à perdre leurs feuilles. Un petit avant-gout d’Europe…

Et enfin pour finir ce chapitre, du rugby (union) bien enveloppé dans des blousons avec une bière a la main…Génial.

"Marvellous Melbourne", cultural en cosmopolitan hub

We hebben zitten uitkijken naar het verlengde paasweekend. Niet alleen was er de voorziene trip naar Melbourne maar bovendien zou de zeecontainer met al onze spullen eindelijk geleverd worden. Resultaat, een hele dag uitgepakt en doodmoe met alle gerief nog in het rond en groot aantal verhuisdozen nog onaangeroerd hebben we dan maar om middernacht onze bus genomen naar Melbourne. Negen uur later met sporadische slaap kwamen we aan en na een deftige siesta zijn we de stad gaan verkennen.

Melbourne, zo anders dan Sydney: kleiner, meer Europees, minder toeristische hoogtepunten maar des te aangenamer om er te leven. De stad heeft haar charme van haar mix van elegante moderne gebouwen, prachtig aangelegde stadsparken en oude Victoriaanse huizen die getuigen van de Gold Rush in het midden van de negentiende eeuw. Naast sightseeing, een ferrytocht op de Yarra River tot in de Docklands, een wandeling doorheen de krioelende Victoria Markets waar alles te vinden is (Franse kazen voor Nathalie!), een bezoek aan de National Gallery of Victoria ook goed de tijd genomen om eindelijk nog eens deftig te shoppen (de fashion die we tevergeefs zochten in Canberra & Sydney hebben we hier teruggevonden). Kortom, vier dagen die te vol zaten om alles op te sommen. We steken er gewoon wat meer fotos bij, dat zegt ook genoeg.

Flinders Station

Federation Square

Skyline seen from Alexandra Gardens

Queen Victoria Gardens

Impressionism at the National Gallery of Victoria

Entrance of the National Gallery of Victoria

Queen Victoria Markets

La douce France ...

Victorian architecture in South Yarra

Webb Bridge at Yarra's Edge

Brand-new Yarra's Edge

Webb Bridge at night