Outback kilometers

De Australische Outback ... het begint ergens op een paar uur rijden vanuit Canberra richting binnenland en strekt zich dan helemaal uit tot aan de Indische Oceaan aan de andere kant van het continent. Afstanden worden immens en laten je voelen wat een enorm stuk vastgoed Australie eigenlijk is, beschaving valt geleidelijk aan terug tot een strikt minimum, een enkele weg gedurende meerdere uren, tankbeurten worden best op voorhand uitgerekend, alle transport gebeurt via reusachtige Road Trains die absolute voorrang genieten en aan meer dan 100km per uur keurig alle kangoeroes van de baan wegmaaien (ze inhalen is een kunst op zich maar superhandig om 's nachts achteraan te rijden), de postbode heeft rondes van 500 km, tegenliggers groeten elkaar steevast, geen verdekt opgestelde sneldheidscontroles meer, af en toe eindeloze vlaktes zover je kan kijken in alle richtingen, overweldigende hemels, weerom prachtige natuur, verbazingwekkend veel dieren (vooral bij valavond in de buurt van de weg of het zou Australie niet zijn) en de rode aarde die zo typisch is voor het centrum van het land.

Met een gehuurde 4x4, 20 liter water en een heuse voorraad droog voedsel zijn we tijdens een verlengd weekend ter gelegenheid van Queen's birthday het binnenland ingedoken richting Outback. Onderweg in Mungo National Park hebben we voor de eerste keer in ons leven eigenhandig een tentje ineengeprutst. Na de prachtige duinformaties van de Walls of China te hebben staan aangapen bij zonsondergang hebben we de hele avond reisverhalen gedeeld met Engelsen en Tasmanen rondom een kampvuur onder een weidse sterrenhemel. Via de uitgedroogde meren vol onwezenlijke boomkarkassen in de buurt van Menindee zijn we uiteindelijk in Broken Hill, onze eindbestemming, geraakt. Dit bekend outbackstadje ligt aan de grens met South Australia en zit vreemd genoeg als enigste dorp een half uur achter op de New South Wales tijd. Even verder in the middle of nowhere ligt Silverton, eens een bloeiende gemeenschap maar tegenwoordig een spookdorp sinds de zilvervoorraden in de buurt zijn uitgeput. Na een pint in de bekende 'Silverton Hotel' outback-pub hebben we aan de rand van de onmetelijke Mundi Mundi plains (waar de kromming van de aarde zichtbaar wordt) gewacht op de zonsondergang. Zo'n 2600km en 4 dagen later uiteindelijk terug temidden van de beschaving in Canberra met genoeg kilometers achter het stuur om een tijdje op te kunnen teren.

Last stop ... nowhere

The Walls of China at sunset - Mungo National Park

Stretching out for water

Camping in Mungo National Park

Tree carcasses in the dry Menindee Lakes - Kinchega National Park

Woolshed quarters - Kinchega National Park

Woolshed tools - Kinchega National Park

'Living desert' at Broken Hill

Major Mitchell's cockatoo (endangered)

Gloire perdue - Broken Hill townhall

Mining activities at Broken Hill

Lonely church - Silverton

Staring into infinity - Mundi Mundi plains

On the way back to Canberra

The real outback

L’ Outback…L’Australie des longues distances, aride, sauvage, peu peuplée (seule 10% de la population australienne vit dans l’outback) et peu touristique. L’Outback commence a quelques heures de voitures de Canberra, a l’intérieur des terres et represente 80% du territoire. C’est la qu’on se rends compte de l’immensité de l’Australie avec des routes qui s’étendent à l’infinies, le sol rouge et la pauvre vegetation, les animaux (kangourous, moutons et autre bétail en liberté, …) et surtout les Road trains qui ne s’arrêtent pour rien ni personne (et pour cause on ne s’arrête pas facilement avec plus de 2 remorques accrochées et une vitesse de 100km/h ou plus) mais qui sont bien utiles la nuit tombée pour dégager le chemin des kangourous! Les automobilistes se saluent lorsqu’ils se croisent car les voitures sont rares, les villes et les stations essence aussi (a chaque ville croisée, un plein d’essence à faire!).

Avec un 4*4 loué, 20L d’eau et un stock de nourritures, nous sommes donc parties lors d’un long week-end pour Mungo NP, Menindee et Broken Hill (http://www.visitnsw.com.au/destination.aspx?DProductID=9017176&MainContentType=MudMap). La nature y est surprenante et magnifique: immenses termitières, végétation rare et extraordinaire (melons sauvages et fleurs), oiseaux (wedge-tailed eagle (aigle d’un mètre de longueur), faucons, kookaburra, émus et perroquets aux couleurs étincelantes et nombreux kangourous dont le plus grand et le plus impressionnant : le kangourou rouge (pas de photos car Thomas ne voulait pas s’arrêter!).

L’impressionnante formation de dunes de sable des « Walls of China » dans Mungo NP qui s’étend sur plus de 30 km forme un surprenant contraste avec le sol rouge et la végétation du Park. Mungo NP fait partie de Willandra lakes World Heritage Site qui comprends 17 lacs salins asséchés (il y a quelques milliers d’années), un endroit riche en culture aborigène (datant de 45000ans a 60000ans) et l’un des sites de crémation les plus anciens du monde. Les dunes des « Walls of China » ont préservé des fossiles de marsupiaux géants, d’anciens campements, outils, sites funéraires aborigènes (un homme datant de plus de 40000ans -Mungo man- qui prouve la longévité des humains en Australie et remet en question l’origine africaine de l’humanité (théorie très controversée)). Nous avons ainsi assisté au coucher du soleil sur les Walls of China dans un silence absolu en admirant la forme et les couleurs des dunes et du ciel. Le soir nous nous sommes réchauffés autour d’un feu de camp en compagnie d’anglais et de tasmaniens sous la voie lactée et un ciel étoilé avant d’aller dormir dans une tente prêté par un collègue.

Nous avons continué notre voyage par Menindee lake : complètement sec a cause d’un barrage qui approvisionne Broken Hill en eau (eh oui le gros problème de l’Australie c’est encore et toujours l’eau). Catastrophe écologique mais indispensable! Menindee lake offre un spectaculaire panorama d’arbres morts, d’oiseaux et de kangourous. Menindee et Mungo furent, pendant l’installation des européens, les premières stations de moutons ayant pour activité la tonte et l’abattage des moutons (les australiens sont les plus rapide au monde pour tondre un mouton et c’est assez impressionnant a voir).

Enfin Broken Hill, notre destination finale. Une ville minière a la frontiere de South Australia connu sous le nom de Silver City grâce au plus large filons de zinc et d’argent au monde. Toutes les rues a Broken Hill sont baptisées par des noms de métaux, minerais et composés chimiques. Non loin de Broken Hill se trouve le fameux Living Desert Reserve et le Sculpture Symposium, 12 sculptures faites par 12 artistes internationaux. Nous avons assisté au coucher du soleil sur Mundi Mundi Plain, une plaine qui semble s’étendre a l’infini et où on aperçoit même la courbure de la terre!

Un dernier stop a Silverton, ancienne ville minière devenue ville fantôme, nous amene au pub de Silverton pour prendre une petite biere et voir le make off des films tels que Mad MaxII, Priscilla Queen of the Desert ou encore Mission ImpossibleII. 2600km et 4 jours plus tard, on retourne a Canberra pour poursuivre notre boulot-dodo quotidien en revant déjà à la prochaine destination...

Sulphur-Crested Cockatoo - Photo shoot

Deze middag op ons balkon, geduldig wachtend op een vers graantje ...

Cet apres-midi sur notre balcon, en attendant de nouvelles graines ...

De andere, wrange kant van het paradijs

Een maand geleden plots een brief in de bus met de mededeling dat we binnen de vier weken het appartement moesten verlaten. En dat terwijl we eigenlijk al een afspraak hadden om een paar dagen later een verlenging van ons huurcontract te ondertekenen! In een woord ongelooflijk, plots teruggecatapulteerd naar dag een zo'n anderhalf jaar geleden en ineens ook een stuk van de plannen meteen opgeborgen. Na wat checken blijkt alles nog wettelijk te zijn ook. Hoe in Australie huurders denigrerend behandeld worden zonder veel rechten in het algemeen (voor de minste kader aan de muur moet je toestemming van de verhuurder hebben) en Temporary Residents zoals wij daarenboven nog minder fundamentele rechten bezitten. Dat laatste was iets wat ons hier al langer tegen de borst stuitte: geen recht op afbetaling, geen recht op een kredietkaart, geen recht op stempelgeld, geen recht op basisziekteverzekering door de overheid, geen recht op verminderd inschrijvingsgeld voor Engelse taallessen, geen recht op vele subsidies of allerlei belastingsverminderingen en ga zo nog maar een tijdje door. Niet dat we dat alles nodig hebben of willen natuurlijk, verre van, maar het is telkens weer een teken op zich terwijl we alle belastingen betalen zoals elke doorsnee Australier.

Enfin, na de eerste schok waarbij ik even midden in de ingang moest gaan neerzitten hebben we zoveel mogelijk moed en energie proberen bijeen te scharrelen om weer een beetje van vooraf aan opnieuw te beginnen. 't Was bij tijden behoorlijk moeilijk de voorbije weken maar met wat hulp van het agentschap die er ook mee in hun maag zaten hebben we een nieuw appartement gevonden in hetzelfde gebouw. We kunnen gelukkig weer verder dromen en plannen nu …

Zigzaggend in Australie

De voorbije maand samenvatten wordt een lang werk. Samen met de moeder van Nathalie hebben we namelijk in 5 weken evenveel verschillende plaatsen aangedaan. Komt daarbij nog dat we echt alles van voor tot achter hadden georganiseerd na druk puzzelen met de resterende (en nog altijd schaarse) vakantiedagen. Het resultaat was dat alles zo vol zat waardoor we zelfs heimelijk een beetje terug uitkeken naar een rustig weekendje Canberra of all places!

Eerste in de reeks knaller-bestemmingen samen was de Great Ocean Road tijdens het verlengde paasweekend, gevolgd door een paar dagen Melbourne. Het weekend erop hebben we gebruikt om een klein (naar Australische normen) stukje oostkust net onder Sydney te verkennen. Een gelegenheid ook om de afgelegen plaats te zoeken die we een half jaar eerder met mijn ouders op een fototentoonstelling in Sydney hadden gezien. Met aanwijzingen van de fotograaf hebben we na wat rondrijden Bombo Headland gevonden: surrealische rotskolommen op de plaats van een oude steengroeve temidden van beukend zeegeweld. Een week later volgde voor Nathalie en haar moeder een onderdompeling in de eeuwenoude Aboriginal-cultuur met hun langverwachte trip naar de Red Centre. Dineren rondom een kampvuur in de woestijn onder de melkweg terwijl ik thuis de diepvriespizza's in de oven opeenstapelde. Natuurlijk kon Sydney niet ontbreken met de verplichte serie toeristische bezienswaardigheden en de surfers op Bondi beach. Na een paar dagen spectaculair stappen in de Blue Mountains (het blijft ons elke keer weer verbazen) en snel nog wat pluchen koala's inslaan uiteindelijk elkaar moed ingesproken in de vertrekhal van Sydney's International Airport.

Voor wie trouwens van plan is in Australie de baan op te gaan, de waarschuwingen in reisgidsen omtrent de wildlife bij valavond zijn niet uit de lucht gegrepen. Zodra de zon ondergaat is het hier een teken voor kangoeroes en ander wild om met z'n allen op de weg te verzamelen, het liefst nog voor een naderende bumper. De eerste wombat die we op de voorlaatste avond hebben aangereden heeft er hoogstens een hersenschudding aan overgehouden maar even later lag er in het donker plots een dood reuze-exemplaar midden op de baan. Genoeg voor een hele terugweg met visioenen van allerlei rondspringend vee en heimwee naar de 'rustige' Belgische drievaksbanen waar je hoogstens over een put in het beton vliegt.

x

Coastal scenes at Bombo Headland

Advanced surf break


Cathedral rock - Kiama


Skippy the Bush Kangaroo - Pebbly Beach

Kata Tjuta rocks

Uluru, waking up in the morning sun

Zebra finches - Kata Tjuta

The majestic Kings Canyon

x

The Lost City - Kings Canyon

Sydney Tower highlighted

Sunday surfing - Bondi beach

Sydney Opera House under the full moon

On the way to Wentworth Falls - Blue Mountains

On the top of the Kanangra walls - Blue Mountains

Vertigo - Kanangra walls

x

Shining Eucalyptus - Blue Mountains