Zigzaggend in Australie

De voorbije maand samenvatten wordt een lang werk. Samen met de moeder van Nathalie hebben we namelijk in 5 weken evenveel verschillende plaatsen aangedaan. Komt daarbij nog dat we echt alles van voor tot achter hadden georganiseerd na druk puzzelen met de resterende (en nog altijd schaarse) vakantiedagen. Het resultaat was dat alles zo vol zat waardoor we zelfs heimelijk een beetje terug uitkeken naar een rustig weekendje Canberra of all places!

Eerste in de reeks knaller-bestemmingen samen was de Great Ocean Road tijdens het verlengde paasweekend, gevolgd door een paar dagen Melbourne. Het weekend erop hebben we gebruikt om een klein (naar Australische normen) stukje oostkust net onder Sydney te verkennen. Een gelegenheid ook om de afgelegen plaats te zoeken die we een half jaar eerder met mijn ouders op een fototentoonstelling in Sydney hadden gezien. Met aanwijzingen van de fotograaf hebben we na wat rondrijden Bombo Headland gevonden: surrealische rotskolommen op de plaats van een oude steengroeve temidden van beukend zeegeweld. Een week later volgde voor Nathalie en haar moeder een onderdompeling in de eeuwenoude Aboriginal-cultuur met hun langverwachte trip naar de Red Centre. Dineren rondom een kampvuur in de woestijn onder de melkweg terwijl ik thuis de diepvriespizza's in de oven opeenstapelde. Natuurlijk kon Sydney niet ontbreken met de verplichte serie toeristische bezienswaardigheden en de surfers op Bondi beach. Na een paar dagen spectaculair stappen in de Blue Mountains (het blijft ons elke keer weer verbazen) en snel nog wat pluchen koala's inslaan uiteindelijk elkaar moed ingesproken in de vertrekhal van Sydney's International Airport.

Voor wie trouwens van plan is in Australie de baan op te gaan, de waarschuwingen in reisgidsen omtrent de wildlife bij valavond zijn niet uit de lucht gegrepen. Zodra de zon ondergaat is het hier een teken voor kangoeroes en ander wild om met z'n allen op de weg te verzamelen, het liefst nog voor een naderende bumper. De eerste wombat die we op de voorlaatste avond hebben aangereden heeft er hoogstens een hersenschudding aan overgehouden maar even later lag er in het donker plots een dood reuze-exemplaar midden op de baan. Genoeg voor een hele terugweg met visioenen van allerlei rondspringend vee en heimwee naar de 'rustige' Belgische drievaksbanen waar je hoogstens over een put in het beton vliegt.

x

Coastal scenes at Bombo Headland

Advanced surf break


Cathedral rock - Kiama


Skippy the Bush Kangaroo - Pebbly Beach

Kata Tjuta rocks

Uluru, waking up in the morning sun

Zebra finches - Kata Tjuta

The majestic Kings Canyon

x

The Lost City - Kings Canyon

Sydney Tower highlighted

Sunday surfing - Bondi beach

Sydney Opera House under the full moon

On the way to Wentworth Falls - Blue Mountains

On the top of the Kanangra walls - Blue Mountains

Vertigo - Kanangra walls

x

Shining Eucalyptus - Blue Mountains

Entre désert et mer

En 5 semaines, nous avons, avec ma mère, visités différents endroits, différents paysages. Pas vraiment le temps pour se poser, le programme était très serré et il a fallu jongler entre jours de vacances et de récupération pour pouvoir passer quelques jours avec ma mère.

Apres la Great Ocean Road et Melbourne, nous repartons de nouveau pour découvrir une toute petite partie de la East Coast, entre Wollongong et Durras : Bombo Headlands (près de Kiama), Cathedral Rocks, Kiama blowhole et Jervis Bay. Nous avions découvert Bombo Headlands lors d’une exposition de photographie vue l’année dernière à Sydney : Bombo est surréaliste avec ces murs et colonnes de basalte sur le lieu d’une ancienne carrière ou les vagues viennent se jeter en explosant littéralement. Et enfin une petite halte a Pebbly beach pour voir perroquets et kangourous (nous n’avions pas eu de chance la dernière fois avec Eme et David). Les kangourous ont mis un certain temps à se montrer mais dès que le soleil commence à se coucher, ils sortent et viennent manger sur la plage complètement indifférente aux gens qui s’approchent parfois de très près pour prendre des photos.

Une petite semaine de travail avant de repartir pour le Red Centre seule avec ma maman : 4 jours d’émerveillement! Le Red Centre est le cœur de l’Australie, une Australie très différente et peut-être la vrai Australie riche en culture aborigène, ancienne, rouge, désertique, rude. En arrivant à Yulara (aeroport d’Uluru) nous avons eu un bel aperçu de ce qui nous attendait en apercevant Uluru (ou Ayers Rock) et Kata Tjuta (connus aussi sous le nom The Olgas). Des notre arrivée, nous sommes assaillies par les mouches qui ne nous ont pas laisser une minute de répit. Nous avons commencés par une promenade dans la ‘Valley of the Winds’ (vallée du vent) à Kata Tjuta (qui signifie plusieurs têtes en langue aborigène) avant de nous diriger sur Uluru pour assister au coucher du soleil (sous des nuages!). Le soir découverte du campement et de ses habitants (lézards et insectes) et préparation du repas (délicieux, cuit dans les braises), avant de s’effondrer comme une masse sur un lit de camp. Le lendemain matin, levé 5h pour assister au lever du soleil sur Uluru. Le changement de couleur est la particularité d’Uluru. Elle apparait rouge-orange (surtout au lever du soleil) et peut prendre des teintes allant du rouge mat au gris argent suivant la lumière du jour. Une petite promenade de 10 km nous a permis de faire le tour d’Uluru et de voir trous, formations particulières et peintures aborigènes. Et pour finir le majestueux Kings Canyon! Une magnifique randonnée sur les hauteurs de Kings Canyon avec l’oasis exotique du ‘Garden of Eden’ (jardin d’Eden) et les formations rocheuses de lost cities. La vue y est spectaculaire. Le Red Centre est pour moi un endroit incontournable en Australie, une expérience unique. Ce qui nous donne envie d’y retourner par nous même pour voir MacDonnell Ranges, Rainbow Valley, Chambers Pillar et qui sait aller jusqu’au Simpson désert…
Je ne m’étendrai pas sur Alice Springs qui est une ville triste avec tous les aborigènes dans les rues qui sont rejetés et de leur communauté et des australiens. Sad! Et enfin un stop a Sydney pour voir les places touristiques avant d’y retourner le week-end en compagnie de Thomas pour continuer la visite jusqu’aux plages de Bondi Beach, faire un stock de koalas en peluche.

Pour finir les Blues Mountains avec les 3 Sisters, Wentworth falls et surtout Kanangra Boyd NP. Kanangra est a une centaine de km des Blues Mountains, très peu touristique (en effet, le chemin est a peine indique et on se perd très facilement) et la vue tout aussi spectaculaire de celle des Blue Mountains sinon plus (et pourtant nous en avons fait des trekkings dans les Blues Mountains). Et le depart pour la France de ma petite maman. Des adieux difficiles…Mais des moments passés ensemble inoubliables!

Pour ceux qui souhaiteraient visiter ou revisiter l’Australie, un petit conseil : éviter au maximum de conduire au crépuscule! Les animaux sortent de la foret à ce moment et conduire devient vite un cauchemar. C’est ce qui nous est arrivé en repartant de Kanangra. La route est non scellée donc heureusement nous n’allions pas vite mais nous devions faire très attention aux nombreux kangourous qui sautaient devant nous, sur la route jusqu’au moment ou on a heurté un wombat. Il a brusquement déboulé devant nous sans qu’on puisse l’éviter complètement. En nous arrêtant pour constater les dégâts, nous avons vu le wombat courir (pas très droit) en direction de la foret. Plus de peur que de mal pour celui-ci. Malheureusement nous n’avons pas pu éviter le deuxième (qui était déjà mort et qui gisait au milieu de la route) et rouler dessus. Pauvre bête! Apres ca nous étions crispés a nos sièges en imaginant les animaux sauter sur la route!

Langsheen de Great Ocean Road

De zuidoostkust onder Melbourne vormt een van de meest indrukwekkende kustlijnen van Australie. Deze keer geen bruinend strandvolk, uitgestrekte stranden of tropische watertemperaturen zoals aan Queensland's Sunshine Coast van enkele weken geleden. In de plaats daarvan steile kliffen, grillige rotsen, een woeste zee die elk jaar 2 cm land wegvreet en de Great Ocean Road die het hele traject meeslingert. Daarenboven elke dag vlagen toeristen die de spectaculaire weg platrijden om de aaneenschakeling van panorama's te komen bewonderen. Samen met de moeder van Nathalie die voor 5 weken was overgekomen hebben we ons in de drukte van het verlengde paasweekend gestort en de toeristenkaravaan meegevolgd.

Eerste stop in de rij was Queenscliff, gelegen aan de nauwe ingang die de rustige baai van Melbourne scheidt van de woelige Bass Strait. Torquay in de buurt vormt het surfersepicentrum van Australie waar merken als Quicksilver en Rip Curl zijn ontstaan. Zwemmen mag dan wel levensgevaarlijk zijn door sterke stromingen maar op sommige plaatsen zijn de golven van topkwaliteit voor surfers. Bells Beach even verderop bijvoorbeeld, het bekendste surfstrand van Australie en de plaats waar elk jaar uitgerekend met pasen (!) een wereldkampioenschap wordt gehouden. Helaas was de hele zaak tijdelijk afgelast wegens golfjes tot aan de enkels. Het resultaat waren halflege parkings en surferdudes afwachtend in hun mobilhomes.

x

Point Lonsdale beach

Point Lonsdale lighthouse at dusk

Cape Patton lookout - Great Ocean Road

Met Cape Otway hebben we vervolgens een van de zuidelijkste punten van het land bereikt. Koala's rijpen er werkelijk in trossen aan de bomen en doen niets anders dan zich af en toe eens omdraaien in de zon. Eenmaal voorbij het regenwoud van het Otway National Park beginnen de bezienswaardigheden pas echt. De Twelve Apostles vormen samen met Uluru en Sydney's Opera House een van de veruit meest gefotografeerde iconen in Australie. We hebben er temidden van de massa gewacht op de zonsondergang en jawel ik heb me zelfs 's morgens vroeg uit mijn bed gesleurd voor zonsopgangsfoto's terwijl Nathalie doorsliep. Verder nog een overvloed aan inhammen, kloven, alleenstaande brokken oude kustlijn en rotsbruggen die af en toe ook eens instorten voor de ogen van velen (terwijl er toeristen opzitten zoals 17 jaar geleden). En als bonus een korte helivlucht waarbij de grilligheid van alles pas echt goed te bewonderen viel.

Na een halve dag terugrijden naar Melbourne doorheen saai binnenland deze keer hebben Nathalie en haar moeder nog een paar dagen de grootstad bezocht alvorens naar het rustige Canberra terug te keren om er zich klaar te maken voor een Red Centre-ervaring.

Koala family - Otway National Park

Cape Otway lighthouse

Wreck Beach with the anchor of the Marie Gabrielle (1869)

Gibson steps - Port Campbell National Park

A series of Twelve Apostles

Rugged coastline around Port Campbell

Loch Ard Gorge

London Bridge

Bay of Islands - Peterborough

Sur la Great Ocean Road

Quelques jours de repos et nous accueillons ma petite maman à Canberra après quelques mésaventures à l’aéroport de Sydney.

A peine le temps de se remettre du jetlag que nous partons ensemble pour les cotes sud-est du Victoria et sa célèbre Great Ocean Road. Les cotes sont ici très sauvages, les falaises impressionnantes, la mer déchainée qui grignote chaque année 2 cm de terre.

Nous commençons notre parcours par Queenscliff et Point Lonsdale sur la Bellarine peninsula (visite de Queenscliff et du phare de Point Lonsdale et un magnifique coucher de soleil sur le phare) avant de nous diriger vers Torquay et ses environs. C’est ici que les grandes marques comme Quicksilver et Rip Curl sont nées. Bells beach est la plage la plus connue d’Australie. Les vagues sont impressionnantes et les courants très forts. Chaque année, pendant le long week-end de Pacques, se déroule le championnat du monde de surf. Malheureusement pour nous, la compétition a été reportée pour cause de manque de vent et courants !

Nous continuons notre voyage vers Cape Otway, le point le plus au sud de l’Australie avec ses nombreux koalas, son parc national et son phare. Nous n’avons jamais vu autant de koalas et en bonus, une mère et son petit dormant sur une branche basse d’un eucalyptus. Nous avons aussi vu échidné et bandicoot (le bandicoot est un marsupial qui ressemble à un gros rat avec un long nez).

Et enfin, nous arrivons a Port Campbell NP avec les Twelve Apostles (apôtres), London Arch, Loch Ard Gorge, Gibson steps et Bay of islands. Les photos parlent d’elles-mêmes. Les 12 Apostles font partie des monuments les plus photographiées d’Australie et Thomas n’a pu s’empêcher de faire des photos au couché et au levé du soleil (sans moi pour le levé du soleil)! Bien sur, il ne reste de nos jours que 8 des 12 Apôtres (le dernier est tombée en 2005 et sans doute d’autres vont tomber comme se former). Il en va de même pour London Arch (ou London bridge), qui formait un pont naturelle avec le continent et qui en 1990 s’effondra pour devenir une arche isolée du continent.

Une cote sauvage, magnifique qui mérite bien son nom de Great Ocean Road !

Pendant que Thomas retournait à Canberra, ma mère et moi avons visité Melbourne pour 2 jours. Comme toujours, Melbourne est un régal pour les yeux ! Ma mère a du prendre une centaine de photos et a force de regarder en l’air, a été bonne pour un torticolis !

Shrimp op de Barbie

Als we sommige tot keukens uitgebouwde modellen zien en afgaande op de overvloed aan BBQ-toestellen in stadsparken, tuinen en terrassen kunnen we maar één ding besluiten: BBQ is in Australie verheven tot een nationale sport en bijna tot een religie verworden.

x

File uit Europa ...

't Is weer een hele tijd geleden dat we nog iets op de blog gezet hebben en er begon eigenlijk al stof op te liggen. De voorbije twee maanden waren echter in een woord druk met verschillende langverwachte bezoeken uit Europa waar we reikhalzend naar uitgekeken hebben. Niets doet immers meer deugd dan vertrouwde gezichten terugzien want familie en vrienden zijn dingen die we veruit het meest missen hier.

x

Onze eerste kerstmis down under was een aparte ervaring. Gelukkig waren Emeline en David op tijd overgevlogen om het samen te vieren op de traditionele Aussie-manier: zonnecreme, zwembad, bier, BBQ en nog een laag zonnecreme. Bizar want in ons hoofd behoort kerstmis nog steeds een knusse bedoening te zijn met verplicht uitgebreid diner terwijl het buiten donker en koud is. Opgewarmd na een paar dagen in het smeltende Canberra en omgeving zijn we dan samen afgezakt naar Narooma, Durras en Pebbly Beach aan de oostkust om verder te zonnen. Terwijl Emeline en David het snikhete centrum rond Alice Springs afwisselden met een duiktrip in het Great Barrier Reef hebben wij vervolgens nieuwjaar alleen in de hoofdstad gevierd en tien uur eerder dan Europa het nieuwe jaar ingedoken met vuurwerk. Na drie weken hebben we elkaar uiteindelijk teruggezien, deze keer in Sydney voor het definitief afscheid van elkaar.

x

Kangaroo-paparazzi - Tidbinbilla National Park

Cookies Beach - Durras

Brushing hour - Batemans Bay

Driving left for the first time


Sydney subway portrait

Genuine and would-be koala

Een week later zijn we opnieuw naar de grootstad afgezakt om Steven en Elke eindelijk op te wachten. Ook met hen hebben we in een weekendje Sydney binnenstebuiten gekeerd. Na hun trip langsheen de majestueuze Great Ocean Road aan de Zuidkust hebben we samen het weekend erop Melbourne afgestapt temidden van alle Australian Open-gekte en een 360 graden vuurwerk ter gelegenheid van Australia Day. Om hun laatste jetlag weg te werken eerst nog wat verplichte sightseeing in Canberra vooralleer met z'n allen via een korte tussenstop in Brisbane door te reizen naar de tropische Whitsunday eilanden in Queensland. Dat het in de tropen daar momenteel regenseizoen is wisten we maar wat we niet hadden ingecalculeerd was de ergste zondvloed sinds 7 jaar die er op dat moment juist daar heerste. Een zegen voor het nijpend watertekort in Australie maar een regelrechte nachtmerrie voor reizigers. Ons vliegtuig heeft er gewoon zelfs niet kunnen landen. Na drie keer proberen is de piloot wegens brandstofgebrek een stuk moeten terugvliegen naar Mackay Airport. Het resultaat was dat Nathalie en Elke er helemaal niet gerust op waren tijdens de vlucht terwijl Steven en ik er groen uitgeslagen bijlagen door het herhaaldelijk dalen en optrekken. Met een ingelegde bus zijn we uiteindelijk 's avonds laat met meer dan 5 uur vertraging aangekomen in Proserpine Airport terwijl het water letterlijk met alle geweld uit de hemel goot. Op het nippertje hebben we nog de laatste huurauto kunnen bemachtigen en met echt alle geluk van de wereld door de enige overstroomde weg geraakt tot aan ons hotel in Airlie Beach. Achteraf bleek dat ze na ons de hele weg hebben afgesloten. Bijgevolg moesten de overige mensen op onze vlucht overnachten in de veel te kleine luchthaven terwijl wij tenminste een comfortabel bed hadden. Nadeel was wel dat meteen ook ons dorp voor twee dagen van de buitenwereld was afgesloten en onze geboekte kajak-tocht door het slechte weer letterlijk in het water was gevallen. Er zat zelfs geen cruise meer in zodat we drie dagen niets anders hebben gedaan dan kuieren tussen de cafes, rondjes snorkelen temidden van de regen in het zwembad van de jeugdherberg, praten, dineren en proberen om de reis van Steven en Elke samen met hen te reorganiseren. Spijtig om zo de laatste dagen met elkaar te hebben moeten doorbrengen en frustrerend, temeer omdat ik de hele romantische Whitsunday-trip aan Nathalie had aangeboden voor haar verjaardag. Geen enkele foto bovendien, dat is voor een andere keer in het droge seizoen. Maar goed, het is een knaller van een avontuur geweest dat we nog altijd met kleuren navertellen op cafe. Tenslotte zijn we na een zoveelste onvermijdelijk en moeilijk afscheid zonder problemen teruggeraakt tot in Canberra terwijl Steven en Elke zijn doorgevlogen naar het Noorden. Hun duiktrip in Townsville hebben ze vooralsnog moeten verleggen wegens een opkomende tropische storm maar uiteindelijk hebben ze blijkbaar schitterend kunnen duiken rond Lady Musgrave Island aan het begin van het Great Barrier Reef. Duiksessies in de Blaarsmeersen zullen wel niet meer hetzelfde zijn ...

x

Reunion at Manly Beach - Sydney

Wind art - Melbourne

Checking out the local graphic design - Melbourne

Corvette meeting - Melbourne

Different persons, different panoramas - Melbourne

x

Waiting for the fireworks on Australia Day - Melbourne

Voorlopig laatste in de rij waren Laure en Remi voor een trektocht langsheen de West-, Zuid- en Oostkust. Deze keer hadden we Brizzie (Brisbane) als uitvalsbasis genomen voor een driedaagse verkenning van de Sunshine Coast, het surfersparadijs van Australie. Volgevreten met gratis hotdogs ter gelegenheid van St Patrick's Day gevolgd door een verkenning van de stad en een steile beklimming van de Glass House Mountains later zijn we uiteindelijk de warme Pacific ingedoken ter hoogte van Noosa Heads en het afgelegen Rainbow Beach. Naast bergen surfers ook voor het eerst een 'echte' koala in het wild gezien en natuurlijk alles gevierd tijdens een uitgebreide BBQ met bijhorende kangoeroe-steak.

Between the mangroves in Brisbane

Glass House Mountains panorama

"Water temperature: 24C, Weather: great, Have a great day."

Sunshine Coast - Noosa Heads

Hyperactive koala - Noosa Heads

Rainbow Beach

Remi, moments before he proposed to Laure

Onvergetelijke momenten met familie en vrienden waar we nog altijd van nagenieten en alles als generale repetitie voor de schoonmoeder die binnen een grote week afkomt. Dan moet alles pas echt in orde zijn natuurlijk ;)