Along the Indian Ocean (1)

Er is iets speciaals aan Western Australia. De afstand alleen al om er te geraken is immens met overal ergens wel een genadeloze woestijn of eindeloze vlakte tussenin. De Indian Pacific doet er bijna drie dagen over om te sporen van Sydney tot Perth. Dat moet allemaal wel prachtig en uniek zijn als je tijd genoeg hebt maar helaas te duur voor eenvoudige reizigers om het nog maar te overwegen. Met een vliegtuig duurt het ook nog altijd vijf uur eer je met de tenen in de Indische Oceaan staat. Zelfs Nieuw Zeeland ligt gemakkelijker voor het grijpen. En eenmaal in Perth is Indonesie dichterbij dan alles wat zich aan de verre oostkust bevindt. Geen wonder dat Western Australia nog steeds soms een beetje als een ander land aanvoelt. Zonder de vele immigranten in 1901 had het eigenlijk al weinig gescheeld of de kolonie was helemaal niet meegestapt in het nieuwe Australie, zo klein was de voeling met de andere afgelegen staten in het oosten. En dan was er nog het referendum zo'n 30 jaar later. Tweederde van de inwoners in de staat kozen er voor om terug aan te sluiten bij Groot-Britannie. Alleen, het oude moederland wilde van geen terugkeer weten dus bleef alles maar zoals het was. Sindsdien dweept een enkeling nog met echte afscheiding en blijft het over het algemeen bij zich lacherig afzetten tegen al wat vanuit het oosten overwaait.

x

Na een horror-start in Perth met oa bedbugs - gruwel! - in aantallen die ik zelfs in Brazilie niet ben tegengekomen, hebben we de mobilhome afgehaald om eindelijk te beginnen aan de trektocht. Bestemming: Broome, meer dan 2300km verder in het noorden. Onderweg hebben we nog twee bedbugs op heterdaad betrapt, waarschijnlijk als verstekelingen in de kleren meegekomen. Genoeg voor een hele nacht liggen uitdenken en afwegen van allerlei manieren om campervans te desinfecteren. Gelukkig bleken het de laatsten te zijn ofwel heeft de rest het niet te lang meer overleefd na een dagje in de hitte van een gesloten mobilhome.

x

Met Perth en Fremantle, haar charmante haven, achter ons zijn we doorgereden naar New Norcia. Eens vormden de vele gebouwen op deze afgelegen plaats een 'bloeiende' kostschool annex klooster. Een poging van de Benedictijnen om Aboriginal kinderen 'op het rechte pad' te helpen. Tegenwoordig staat alles er grotendeels verweesd bij en blijft er enkel nog een handvol monikken over. Even verderop aan de kust van Cervantes ligt Nambung National Park met de bekende Pinnacles als trekpleister. Het vormt een buitenaards zicht, duizenden kalksteen pilaren overeind in de woestijn. En het is groter dan ik eerst had gedacht. Een voordeel misschien dat we er op een gegeven moment verloren gelopen zijn. Des te meer fotos in het eerste zonlicht van de dag, het moment waarop alles pas echt in volle glorie schiet.

x

Ten noorden van Cervantes strekt de Batavia-kust zich uit, een kerhof van scheepswrakken en natte droom voor elke schattenzoeker. Bekendste onder de wrakken is de Batavia zelf die tijdens haar eerste reis naar Jakarta op een rif vastliep in de Houtman Abrolhos archipel. Geraldton's museum in de buurt staat vol met allerlei opgeviste prularia en delen van de boeg als stille getuigen van een tijdperk waarin Holland nog een grootmacht vormde.

x

Hutt Lagoon op de weg tussen Geraldton en Kalbarri stond hoog op de see-to-believe lijst. Een Pink Lake, dat klinkt zo op het eerste zicht niet echt geloofwaardig behalve misschien voor wie aan de paddo's heeft gezeten. De eerste zoutvlakte was met wat inbeelding wit-roze en het zag ernaar uit dat de hele zaak opgedroogd was. Tot even verderop rijden plots een grote roze watervlek opdook. En het heeft een wetenschappelijke verklaring. Wegens het extreme zoutgehalte kunnen er enkel algen in overleven die geoogst worden voor hun rode pigment. Eenmaal in Kalbarri aangekomen was het National Park de volgende plaats voor een lange fotoreeks. Kloven, uitgesleten door de Murchison River, wringen er zich in opeenvolgende bochten van 180 graden met prachtige panorama's als gevolg.

x

Twee lange parallelle schiereilanden ten noorden van Kalbarri vormen samen Shark Bay, een uniek marien biotoop beschermd als UNESCO werelderfgoed. In de uitgestrekte weiden van zeegras leven onder meer 10000 zeekoeien, de grootste populatie in de wereld. Daarnaast is het hele gebied hermetisch van het vasteland afgesloten door een lang hekken onder hoogspanning. Met dit 'Eden Project' tracht men inheemse bedreigde diersoorten in stand te houden zonder alle problemen van wilde vossen en katten. Maar het meest bekend van al zijn de dolfijnen van Monkey Mia. Een hele populatie komt elke morgen mooi bijna het strand opzwemmen om gevoederd te worden temidden van alle camera's. Helaas pikt men er voornamelijk de kinderen uit om vis te geven, geen schijn van kans voor ons beiden dus. Dan maar in de namiddag relaxen op een zeilcruise om zeekoeien en zeeschildpadden te spotten, afgesloten met een kerstdiner in Denham, het meest westelijk gelegen dorp in Australie.

x

Swan Bell Tower - Perth

x

Victorian building in Fremantle

Old Benedictine boarding school - New Norcia

Weathered petrol pump - New Norcia

Army of limestone pillars - Pinnacles, Nambung National Park





Lunch next to Hutt Lagoon

Pink Lake (no photoshop!) - Hutt Lagoon

and blue water again - coastal cliffs at Kalbarri

Australian Ringneck parrot - Kalbarri

Panorama at 'The loop' - Kalbarri National Park

'Nature's Window' - Kalbarri National Park

View on the Murchison River from 'Nature's Window'

Along the Coastal Highway to Shark Bay

Wedge Tailed Eagle - Denham

Stromatolites at Hamelin Pool, one of the oldest life forms on earth - Shark Bay

Dolphin feeding at Monkey Mia beach - Shark Bay

Shell Beach - Shark Bay

Perth to Broome (1)

Western Australia (WA) a quelque chose de mythique. Le territoire est immense (le plus grand en Australie), peu peuplé et préservé car peu touristique. Et la distance est impressionnante. Sydney-Perth est à plus de 5h de vol et 3 jours en train (mythique Indian Pacifique qui malheureusement est bien trop cher).Autant dire que Sydney est plus proche de Singapour que de Perth ! WA est ainsi très isolé du reste de l'Australie et on a un peu l’impression d’être dans un autre pays.

Les autoroutes sont quasi désertes (a l’exception des road trains) ce qui fait que tous les automobilistes se saluent, bien contents de croiser une voiture après avoir parcouru 200km d’étendus infinies a éviter bétail, kangourous et goannas. Les autoroutes passent au milieu des cattle stations (l’équivalent d’un ranch comprenant des milliers de km2, en général plus de 5000km2) ou le bétail est laissé a l’abandon jusqu’au rassemblement (sans soin, eau ou nourriture donc ils survivent comme ils peuvent surtout en période de sécheresse -et c’est vraiment survivre- ou meurent vu les cadavres). Ces cattle stations ne se rencontrent qu’en Australie et sont les plus grands au monde (le plus grand -Anna Creek Station- se trouve en South-Australia avec 24000km2 de superficie).

La nature y est aussi unique et très diverse : les requins baleines, tortues de mer et poissons tropicaux de Ningaloo Reef, les baobabs des Kimberley, les plus anciennes formes de vie sur terre de Shark Bay, les déserts du outback et les températures record du Pilbara.

Apres un horror-start a Perth (dormir avec des bed bugs), la visite éclair de Perth et Fremantle, nous avons commencé notre voyage par New Norcia, une ancienne ville monastère (1847) construite par des Bénédictins espagnols. La ville ne comprend que 2 écoles (vides), une église, un moulin et le monastère. On a l’impression que le temps s’est arrêté car la ville est déserte et seuls quelques moines continuent à vivre dans le monastère.

En continuant vers le nord, nous passons par Cervantes et Namburg NP avec ses célèbres Pinnacles qui sont des formations de calcaire provenant de coquillages. Le désert des Pinnacles comprend des milliers de ces formations de calcaires de taille différentes et les voir au lever ou au coucher du soleil est un must.

Une visite au musée de Geraldton nous permet de découvrir l’histoire sordide du Batavia, un bateau néerlandais de la compagnie des Indes du XVIIème siècle échoué sur les coraux, non loin de l’archipel des Albrohos, le long de la cote de Geraldton.

Entre Geraldton et Kalbarri, nous tombons sur une des vues les plus curieuses de tout le voyage: un Pink Lake (lac rose). La vue de ce lac rose (qui en fait est un lagon donc très riche en sel) a quelque chose de surréaliste et d’incroyable. La couleur de ce lac est due à une micro algue (Dunaliella Salina) qui contient une forte concentration de β-carotène (qui protège sa chlorophylle de la surexposition lumineuse par des pigments rouges). Dunaliella Salina et sa massive concentration en β-carotène est utilisé en cosmétique et dans les suppléments diététiques.

A Kalbarri, nous visitons le Kalbarri National Park avec sa majestueuse Murchison river qui a taillé les gorges de forme surprenante (comme le Z-Bend en forme de z), ses magnifiques gorges rouges, ses falaises et bien sur l’océan indien. Les températures deviennent difficilement supportables dans le Park et les quelques promenades rendus difficiles par la chaleur et la soif. Les 4L d’eau par jour et par personne ne sont pas un mythe.

Apres 4h de route sans rencontrer âme qui vive, nous arrivons dans Shark Bay, Patrimoine mondial de l’Unesco pour ses stromatolithes, la diversité de sa flore(végétation endémique a la région dont certaines plantes nouvelles pour la science), sa faune marine (la plus grande population de dugongs au monde mais aussi de nombreuses espèces de serpents de mer, tortues de mer, dauphins, baleines,…), le plus large (4800 km2), le plus varié et le plus riche bancs d’herbiers au monde et enfin le projet Eden. Les invasions d'espèces importées (l’Australie possède le record mondial de l’extinction des espèces natives depuis l’arrivée du Capitaine Cook) par les colons européens comme le chat, le renard, le lapin ont causé beaucoup de tort a cette région. Ce projet Eden est un sanctuaire ou les espèces importées ont été éradiqué pour permettre aux espèces natives et en voie d’extinction (souris de Shark Bay, Bilby,…) de revenir et se reproduire et en isolant toute la région d’une barrière électrique. Ainsi beaucoup d’espèces de petits marsupiaux mais aussi serpents et oiseaux sont sauvé de l’extinction. De très bon augure pour ce petit paradis terrestre (et maritime).

Le premier stop est Hamelin Pool avec ses Stromatolithes (structures solides créées par une association de cyanobactéries) considérés comme des fossiles vivants, semblables aux premiers organismes vivants sur terre, il y trois milliards d'année qui ont sans doute contribuée à créer notre atmosphère riche en oxygène. Hamelin Pool présente la plus grande variété de stromatolithes au monde.

Apres Hamelin Pool nous continuons par Denham et surtout Monkey Mia ou les dauphins sont observables tous les jours depuis la plage. Ces 2 villes (enfin Monkey Mia n’est pas une ville mais juste un caravan park) sont très isolées et reçoivent la visite d’un flying doctor deux fois par semaine (docteur venant en avion dans les régions isolées de l’Australie). Nous avons pu voir les dauphins venir aux bords de la plage pour être nourris par les touristes (très contrôle par les Rangers pour limiter l’interaction humain- dauphins). Nous n’avons malheureusement pas été sélectionné pour donner un poisson aux dauphins (ils ne choisissent que des enfants et les dauphins n’ont pas le droit a plus de 3 poissons par jour pour qu’ils continuent a chasser).

La seule accommodation à Monkey Mia est le Caravan Park qui est horrible et surpeuplé, cher, sale, sans ombre pour le campervan (donc en plein soleil avec des températures de plus de 35C, imaginez la fournaise).

En repartant, nous nous arrêtons a Shell Beach (plage des coquillages) ou les coquilles des mollusques décédés se sont accumulées sur un ensemble de plages de plus de 120 km de long .Il en résulte une plage d'un blanc éclatant constituée uniquement de petites coquilles (qui peuvent parfois faire plus de 10 mètres d'épaisseur) !

Shark Bay m’a fait verser quelques larmes de bonheur en voyant la beauté des lieux même si il est vrai qu’il y a peu de choses a faire (région très isolée, la plupart des endroits accessibles uniquement par 4*4, besoin d’un bateau). Et surtout dans mon cas, Shark Bay représente un rêve de jeunesse quand je voulais devenir océanologue et naviguer sur le Calypso avec le Capitaine Cousteau !

Western Australian skies

Een reeks hemels ontmoet tijdens onze trektocht in Western Australia. De rest volgt binnenkort.

Sunrise in the Pinnacles Desert - Nambung National Park

Series of photos during sunset in Cape Range National Park

Sunset over Broome's Cable Beach

Her en der

Skyscrapers in Sydney CBD

x

Along George Street - Sydney


Around Dungog - Barrington Tops

Male King Parrot

Possum family

and always a kangaroo on the lookout

Where did all the concrete go? - Gouldburn

Xmas lab party

Is that ... snow ?!

In de Snowy Mountains op twee uur rijden ten zuiden van Canberra klokken de hoogste bergen van het land met moeite af boven de 2000 meter. Dat kan ook moeilijk anders in een oeroud continent dat al bijna 100 miljoen jaar in een geologische coma ligt. Het resultaat is dat alles zo goed als platverweerd is en Mt Kosciuszko als hoogste berg er eerder uitziet als een heuvel.

x
Met het winterseizoen definitief achter ons en de zomerhitte die nog moet losbarsten het ideale moment voor een weekend-trip naar de Australische Alpen. Vanuit Thredbo, Australie's bekendste skioord, hebben we op een dag tijd de twee hoogste bergen van het land beklommen temidden van de vliegen. Eenmaal terug in het dorp met de locals in een bar de nationale verkiezingen op de voet gevolgd. Australie heeft een nieuwe premier en na 11 jaar is Labor opnieuw aan de macht. En een week later is de nieuwe regering al gevormd, dat kan tellen ;) Een voordeel wel van het Angselsaksische tweepartijenstelsel.

x

Mt Kosciuszko, Australia's highest summit, lurking in the distance

Snow, a rarity some Australians have yet to see

Mt Kosciuszko summit view (2229m)

Extra ballast en route

On the top of Mt Townsend (2209m)

Panorama of the Victorian Alps from Mt Townsend

Twisted impressive Snow Gums (Eucalyptus pauciflora)

Curiosity Rocks - Lake Jindabyne